Рубрика: Իսպաներեն

Հետաքրքիր փաստեր Իսպանիայի վերաբերյալ


Լոլիկով ճակատամարտին կամ Տոմատինոյին, որն անցկացվում է ամեն տարի օգոստոսին Բունոլ քաղաքում, աշխարհի տարբեր ծայրերից հավաքվում է շուրջ 30–ից 40 հազար մարդ: Տոնը սկսվում է Բունոլի գլխավոր հրապարակից հատուկ տոնական հրավառության մեկնարկով: Այդ ընթացքում քաղաքի փողոցներ են դուրս գալիս «զինված» բեռնատար մեքենաներ, և սկսվում է լոլիկների ճակատամարտը (մոտավորապես 100 հազար տոննա լոլիկ է օգտագործվում այդ խելահեղ արարքի ժամանակ): Տոմատինոյի ժամանակ ոչ միայն տները այլև բոլոր հասարակական վայրերը փակվում է, իսկ պատուհանները փակվում են հատուկ պլաստմասսե վահանակներով: Ճակատամարտը եզրափակում է երկրորդ հրավառությունը: Տոնը ավարտվում է լողավազանում, որը ամբողջովին լցված է լինում լոլիկի հյութով:

Tomatina

Ընդհանուր առմամբ Իսպանիան տոների թվով առաջատար է: Իսպանացիները շատ ուրախ և ընկերասեր ժողովուրդ են, եթե դուք կորել եք, ապա յուրաքանչյուր իսպանացի ձեզ անպայման ցույց կտա ճանապարհը, եթե անգամ նա շատ զբաղված է:

Անդալուզիյան ձիերը հայտնի են ողջ աշխարհում: Անդալուզյան ձին անվանում են նաև իսպանական լեգենդ իր հիանալի անցյալի համար, որը կապված է թագավորական շքերթների հետ: Լավագույն ասպետները մենամարտել են միայն նրանց հետ, և կոնկիստադորների հետ նրանք նվաճել են Նոր Աշխարհը: Հայտնի նկարիչները նրան պատկերել են իրենց նկարներում, գրողները ներկայացրել են պատմական գրական վեպերում:

Horse

Անդալուզյան ձին ամենահայտնի ցեղատեսակն է Իսպանիայում և վստահորեն կարող է համարվել աշխարհի ամենագեղեցիկ ձիու ցեղատեսակներից մեկը: Կրակոտ հայացք, պարանոցի վեհապանծ ճկվածք, փարթամ բաշ և անբնական բարձրություն, պարային քայլ. առավել վառ, տպավորիչ և օրիգինալ ցեղատեսակ քիչ կգտնվի, ինչպիսին անդալուզյան ձիու ցեղատեսակն է: Իսպանացիները շատ են հպարտանում այս ձիով, նրանք ասում են «նուեստրո կաբալլո», ինչը թարգմանաբար նշանակում է «մեր ձին»:

Ավանդության համաձայն ` Իսպանիայում հարսանիքի ժամանակ հարսի վարսերը զարդարում են ծաղկած ծառի ճյուղերով, որը իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է «չինական խնձոր»: Իսկ այդ կենսախինդ ծառի արևահամ պտուղները համարվում են սիրո և երջանկության ազգային խորհրդանիշները: Դա նարինջն է:

Orange

Արաբները XI դարասկզբին իրենց հետ Իսպանիա են բերել դառը նարինջը` որպես դեղաբույս: Նրանք կարողացել են նարինջի ծաղիկներից դուրս հանել համեղ բույրը, ինչպես նաև դրա հյութով բուժել հիվանդությունները: Արևահամ միրգը իսպանացիների քիմքին հաճելի դարձավ, որի հետևանքով էլ այն դարձավ իսպանացիների սիրո և երջանկության ազգային խորրհրդանիշը: Այժմ Իսպանիան մեծ քանակությամբ նարինջ է արտադրում և առաջին արտահանող երկիրն է համարվում Եվրոպական շուկայում: Իսպանիայի արևելքում` Վալենսիայում, նարինջի այնպիսի հսկայական այգի կա, որ Վալենսիան շատ հաճախ անվանում են Իսպանիայի նարնջե սիրտը: Եվ անգամ առողջարանային Կոստա դել Ասարը թարգմանաբար նշանակում է «ափ ծաղկած նարնջի մոտ»:

Իսպանիայի առաջին հասարաց տունը բացվել է «կրոնի և սիրո քաղաք» Սևիլիայում: Աշխատանքի ընդունվող աղջիկներին հինգ հիմնական պահանջներ էին առաջադրում.

  1. 12 տարեկանից փոքր չլինել
  2. Կույս չլինել
  3. Ամուսնացած չլինել
  4. Ծնողները սևիլիացիներ չլինեն
  5. Հինգերորդ պահանջը վերաբերվում էր աղջկա անվանը. նրանք չէին կարող ունենալ Մարիամ կրոնական անունը
Sevilla

Սևիլիան համարձակ Դոն Ժուանի, հմուտ սափրիչ Ֆիգարոյի, հրապուրիչ Կարմենի ծննդավայրն է… Այդտեղի հողը աշխարհին է տվել Սերվանտեսին, Լոպե դե Վեգային, Կալդերոնին, Մուրիլիո Վելասկեսին, Պիկասսոյին: Այդտեղից աշխարհը բացահայտելու են գնացել Կոլումբոսը, Մագելանը:

15 տարիների ընթացքում Իսպանիան վստահորեն զբաղեցնում է առաջին տեղը դոնորական փոխպատվաստման բնագավառում: Փոխպատվաստումը այստեղ շատ զարգացած է: Յուրաքանչյուր ծնվող իսպանացի ինքնաբերաբար դառնում է դոնոր: Բնակչության 90%-ը խրախուսում է դոնորությունը:

Իսպանացիները էմոցիոնալ ժողովուրդ են, այդ պատճառով շփման ժամանակ նրանք միմյանց բավականին մոտ են կանգնում և մեկ-մեկ էլ իրար ձեռք են բռնում: Այնպես որ, իսպանացիների հետ շփվելիս չզարմանաք նման վերաբերմունքից:
Եվրոպայի միակ անապատը` Տաբերնասը, գտնվում է Ալմերիայի նահանգում` Անդալուզիայում: Տաբերնաս անապատը համարվում է ամենաչոր վայրը ողջ Իսպանիայի տարածքում:

Սևիլյայում է գտնվում աշխարհի ամենամեծ մակերես ունեցող Սանտա Մարիյա դե լա Սեդե (1402-1519 թթ.) տաճարը: Տաճարի երկարությունը 126.2 մ է, լայնությունը` 82.6 մ, իսկ բարձրությունը` 30.5 մ:

Մալագայում գտնվող Սանտա Իսաբել դե Ունգրիյա ին Կոլոմարեսը համարվում է աշխարհի ամենափոքր եկեղեցին: Ներքին մակերեսը ընդամենը 1.96 քառ. մ է:

Եվրոպայում առաջին անգամ փողոցային լույսերը ի հայտ են եկել 10-րդ դարում Կորդովայում` իր ծաղկման շրջանում, երբ այն մահմեդական կայսրության և խալիֆայության կենտրոնն էր համարվում:

Քադիս` քաղաք, որը գտնվում է Անդալուզիայի արմուտքում և համարվում է Եվրոպայի ամենահին քաղաքներից մեկը, հնարավոր է` հենց ամենահինը: Պատմաբանների կողմից պարզ է դարձել, որ դեռևս մ.թ.ա. 1110 թվականին ներկայիս Քադիսի տարածքում գտնվել է փյունիկյան քաղաք:

Եվրոպայի ամենամեծ գոլֆ ակումբը գտնվում է Կոստա դել Սոլում և կոչվում է Սանտա Կլարա: Ընդհանուր առմամբ Կոստա դել Սոլի ափը իր գոլֆի դաշտերով անխոս առաջատար է ողջ Եվրոպայի տարածքում: Այսօրվա դրությամբ դրանց քանակը կազմում է ավելի քան 40: Հենց այդ պատճառով էլ Կոստա դել Սոլը հաճախ անվանում են նաև Կոստա դել Գոլֆ (Costa del Golf):

Չնայած տնտեսական ճգնաժամին` Իսպանիայի տնտեսությունը, համաձայն ԱՄՀ-ի, գտնվում է 9-րդ տեղում: Իսկ Իսպանիայի բանկային համակարգը Եվրոգոտու տարածքում համարվում է ամենակայունը:

Իսպանիայում ամենահայտնի սպորտաձևը ֆուտբոլն է: 2012 թվականին Իսպանինայի ֆուտբոլի հավաքականը դարձավ աշխարհի չեմպիոն: Ֆուտբոլի հանդեպ մոտեցումը իսպանացիների մոտ նման է կրոնին: Ինչպես նաև, Իսպանիայում հայտնի սպորտաձևեր են համարվում թենիսը և գոլֆը: Ֆուտբոլային մրցաշարերի ժամանակ երկրպագուների կողմից հնչեցվող «Օլե-Օլե» գոռոցների համար ևս աշխարհը պարտական է Իսպանիային, որտեղ ցլամարտի կամ ֆլամենկոյի ժամանակ էլ առաջացել է հետևյալ արտահայտությունը: Ենթադրվում է, որ «Օլե»-ն դա Ալահի վերափոխված տարբերակն է, որն էլ առաջացել է VIII դարում մահմեդականների կողմից Իսպանիան գրավելու ընթացքում:

Գրանադայի իսպանական խորհրդանիշը նուռն է:

Իսպանիան իր գինու արտադրությամբ աշխարհում զբաղեցնում է երրորդ տեղը: Երկրի յուրաքանչյուր տարածաշրջանում գինի են արտադրում: Գինու պիտակի վրա նշվում է գինու արտադրման վայրը: Առաջին երկու տեղերը զբաղեցնում են Ֆրանսիան և Իտալիան:

Փողոցները Իսպանիայում, մասնավորապես Մադրիդում, լուսավորվում է այնքան, որ ուշ ժամերին ֆուտբոլ են խաղում, զբոսնում են այգիներով, մաքուր օդի են հանում շներին և այդպես շարունակ: Օրը Իսպանիայում երկար է տևում, որը զբոսաշրջիկներին թույլ է տալիս տեսնել, զգալ կամ շոշափել ավելին, քան սպասում են:

Ցլամարտը Իսպանիայում ավելի շատ մշակույթ է համարվում, քան սպորտաձև: Դա ամենաճանաչված զվարճանքի միջոցն է, ինչպես նաև առավել ծավալուն և հակասական սպորտաձևը: Դա իսպանական պատմության, արվեստի և մշակույթի մի մասն է կազմում: 

Հենց իսպանացիներն են Եվրոպա բերել այնպիսի ապրանքներ, ինչպիսիք են լոլիկը, կարտոֆիլը, ավոկադոն, ծխախոտը, կակաոն: Ինչպես նաև, Իսպանիան Եվրոպայի միակ երկիրն է, որտեղ բանան է աճում: 

Շատ հայտնի նկարիչներ ծնունդով Իսպանիայից են, օրինակ` Պաբլո Պիկասսոն, Սալվադոր Դալին, Ժոան Միրոն, Դիեգո Վելասկեսը և Ֆրանցիսկո Գոյան, հանրահայտ ճարտարապետ քանդակագործ Անտոնիո Գաուդին, որը ևս ծնունդով Իսպանիայից է: Իսպանիան աշխարհին է նվիրել մեծ թվով արվեստի վարպետներ:

Հայտնի իսպանական պարային ժանր է ֆլամենկոն: Այն բնորոշվում է արագ շարժումներով և խճճված քայլերով: Բազմաթիվ զբոսաշրջիկների կարծիքով` ֆլամենկո պարը Իսպանիայի ոգին է: Իսկ ահա շատ իսպանացիներ այդպես չեն համարում: Յուրաքանչյուր իսպանական տարածաշրջանում այդ ոգին բացահայտվում է անկրկնելիորեն. արագոնացիների մոտ խոտեն է, բասկերի մոտ բոլերոն, կաստիլացիների մոտ` սեգիդելեն: Բայց հենց տաք Անդալուզիայում է առաջացել Իսպանիայի խորհրդանիշ համարվող արվեստը: Եթե անգամ դուք չեք հասկանում ոչ մի բառ, ապա կատարողների էմոցիաները անպայման հասկանալի կլինեն: Ուրախությունը, հուսահատությունը, ատելությունը, սերը` դրանք կարող են զգալ յուրաքանչյուր ոք:

XVI դարերում Իսպանիայում հայտնաբերվել է հինգլարային կիթառը, երբ ինչ-որ մեկը չորս լարային կիթառին ավելացրել է հինգերորդը: Այդ օրվանից հինգ լարային կիթառը համարվում է իսպանական:

Տասնութերորդ դարում Անդալուզիայում հայտնագործվում է վեց լարանի կիթառը և այդ պահից սկսվում է իր հաղթական երթը երկրներով և աշխարհամասերով: Եվ հենց այդպիսի վեց լարային ձևով էլ այն մինչև այժմ գոյություն ունի: Կիթառի երաժշտական հնարավորությունները այնքան մեծ են, որ այն դարձել է աշխարհում ամենասիրելի երաժշտական գործիքներից մեկը: Բայց հենց իսպանացիններն են կիթառի արվեստը հասցրել կատարելության:

Իսպանական տարօրինակ տոներից ամենահայտնին լոլիկներով ճակատամարտն է կամ տոմատինոն: 1945 թվականին իսպանական Բունոլ քաղաքում դիմակահանդեսի ժամանակ երկու ընկեր են վիճել: Բարկացած ժամանակ նրանք սկսել են իրար վրա նետել լոլիկներ: Ահա այդպես է ծնվել այդ տոնը:

Անդալուզիյան ձիերը հայտնի են ողջ աշխարհում: Անդալուզյան ձին անվանում են նաև իսպանական լեգենդ իր հիանալի անցյալի համար, որը կապված է թագավորական շքերթների հետ: Լավագույն ասպետները մենամարտել են միայն նրանց հետ, և կոնկիստադորների հետ նրանք նվաճել են Նոր Աշխարհը: Հայտնի նկարիչները նրան պատկերել են իրենց նկարներում, գրողները ներկայացրել են պատմական գրական վեպերում:

Ավանդության համաձայն ` Իսպանիայում հարսանիքի ժամանակ հարսի վարսերը զարդարում են ծաղկած ծառի ճյուղերով, որը իսպաներենից թարգմանաբար նշանակում է «չինական խնձոր»: Իսկ այդ կենսախինդ ծառի արևահամ պտուղները համարվում են սիրո և երջանկության ազգային խորհրդանիշները: Դա նարինջն է:

Автор:

Ես Անուշիկ Ղազարյանն եմ։Սովորում եմ 《Մխիթար Սեբաստացի》 կրթահամալիրում։Ես 14 տարեկան եմ։Սիրում եմ երգել։Ընտրել եմ նախադպրոցական կրթությունը։

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s